WIADOMOŚCI POLONIJNE

Informacje pochodzą od osób prywatnych, mediów i organizacji polonijnych. POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA STOWARZYSZENIA "WSPÓLNOTA POLSKIA" NIE BIERZE ODPOWIEDZIALNOŚCI PRAWNEJ ZA ICH RZETELNOŚĆ I KOMPLETNOŚĆ JEDNAK UZNAJE JE ZA CENNE ŻRÓDŁO WIEDZY O CODZIENNYM ŻYCIU NASZYCH RODAKÓW. ZACHĘCAMY PAŃSTWA DO UDZIAŁU W REDAGOWANIU WIADOMOŚCI POLONIJNYCH  



   Nowa Zelandia




 2019-11-03 POLONUS DLA DZIECI Z PAHIATUA Polonus - Polish Folk Dance Group Christchurch NZ

W niedzielę 27 października Zespół POLONUS z Christchurch występował na uroczystościach w Auckland, odbywających się z okazji 75. rocznicy przybycia Polskich Sierot syberyjskich do Nowej Zelandii.

1 listopada 1944 do Wellingtonu, na pokładzie amerykańskiego okrętu wojennego "General Randall" przybyła grupa polskich dzieci w wieku od 4 do 15 lat (głównie sierot), które podczas II wojny światowej, w wyniku sowieckiej inwazji na Polskę, wraz z 1,7 mln obywateli polskich, zostały zesłane w głąb Związku Sowieckiego. Około miliona Polaków zginęło tam na skutek stalinowskich represji, masowych egzekucji, z głodu, chorób i przymusowej, morderczej pracy.

Gdy w 1941 r. powstało Wojsko Polskie na Uchodźstwie pod dowództwem generała Władysława Andersa, ok. 43 tys. polskich zesłańców (wśród których było ponad 20 tys. dzieci) ewakuowano wraz z Armią Andersa na wschód, aż do Iranu. Schorowani i niedożywieni znaleźli tu tymczasowe schronienie w obozie przejściowym. Rząd Polski w Londynie zaapelował wówczas do Ligi Narodów o pomoc w znalezieniu tymczasowego przytułku dla polskich cywilów i dzieci z Iranu. Jednym z kilku krajów, które zgłosiły wówczas gotowość pomocy, była Nowa Zelandia.

Przybyłe do Wellingtonu w listopadzie 1944 r. dzieci zostały entuzjastycznie przywitane przez mieszkańców stolicy i przez premiera kraju Petera Frasera. Jeszcze tego samego dnia przewieziono je do przygotowanego dla nich ośrodka w miejscowości Pahiatua. Tutaj zorganizowano dla dzieci polską szkołę i kościół. Ulice obozu nazwano imionami polskich poetów. To wszystko po to, by w tak odległym zakątku świata stworzyć dzieciom choćby namiastkę ojczyzny. W założeniach, dzieci miały pozostać w Pahiatau do zakończenia wojny, gdy jednak Polska znalazła się w bloku sowieckim, rząd nowozelandzki umożliwił im dokonanie wyboru: pozostania w Nowej Zelandii lub powrotu do ojczyzny. Z 838 przybyłych tylko 45 osób zdecydowało się na powrót do kraju.

Wśród przybyłych do Pahiatau był polski kapłan ks. Michał Wilniewczyc i dwie siostry urszulanki. Zorganizowali oni dzieciom kaplicę, otaczając je opieką duszpasterską. W ten sposób rozpoczęła się historia polskiego duszpasterstwa na Antypodach.


Informacja: Polonijna Agencja Informacyjna
Na podstawie: Polonus - Polish Folk Dance Group Christchurch NZ



PODZIEL SIĘ INFORMACJĄ



MATERIAŁY MULTIMEDIALNE - ZDJĘCIA, FILMY, NAGRANIA DŹWIĘKOWE - ZAMIESZCZANE SĄ W WERSJI ORYGINALNEJ, BEZ INGERENCJI REDAKCJI. JEDNOCZEŚNIE REDAKCJA ZASTRZEGA SOBIE PRAWO DO SKRACANIA TEKSTÓW, KOREKTY POD WZGLĘDEM POPRAWNOŚCI JĘZYKOWEJ ORAZ UZUPEŁNIEŃ, JEŻELI ZACHODZI TAKA POTRZEBA DLA LEPSZEGO ZROZUMIENIA TREŚCI.


NAPISZ DO REDAKCJI - PODZIEL SIĘ WIADOMOŚCIĄ

This files is made available under the Creative Commons CC0 1.0 Universal Public Domain Dedication.
The person who associated a work with this deed has dedicated the work to the public domain by waiving all of his or her rights to the work worldwide under copyright law, including all related and neighboring rights, to the extent allowed by law.




POLECANE NOWOŚCI






facebook