Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Ryszarda Iwana należącego do grona osób, które wraz z profesorem Andrzejem Stelmachowskim zainicjowały powstanie Stowarzyszenia "Wspólnota Polska". Był społecznikiem z powołania i człowiekiem niezwykle zasłużonym dla odzyskania przez Polskę suwerenności.

Działacz "Solidarności", organizator wykładów i mszy za Ojczyznę, współzałożyciel lublinieckiej Fundacji Wspierania Inicjatyw Społecznych, poseł na Sejm z list Komitetu Obywatelskiego, redaktorem naczelnym biuletynu „Chrześcijański Demokrata” od 1991 członkiem Stowarzyszenia Polaków w Bułgarii im. Władysława Warneńczyka. Trudno wymienić wszystkie funkcje jakie pełnił za życia i Jego zasługi. W naszej pamięci pozostanie jako skromny, mądry i zawsze gotowy do niesienia pomocy Przyjaciel.
Rodzinie, najbliższym składamy szczere kondolencje. Pamięć o Nim nie zginie.

Tomasz Różniak
Przewodniczący Zarządu Krajowego Stowarzyszenia "Wspólnota Polska"

RYSZARD IWAN

Urodził się 25 sierpnia 1955 we Wrocławiu we Wrocławiu. Polski polityk, inżynier, poseł na Sejm X kadencji.
Ukończył studia na Akademii Rolniczej w Krakowie, zdobywając w 1983 roku tytuł inżyniera melioracji wodnych. Już w trakcie kariery zawodowej związał się z gospodarką wodną – w 1977 roku podjął pracę w Przedsiębiorstwie Konserwacji Urządzeń Wodnych i Melioracji w Tychach, a w latach 1978–1982 był zatrudniony w Związku Spółek Wodnych w Lublińcu.

W 1980 roku wstąpił do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, gdzie szybko zaangażował się w działalność struktur organizacyjnych. Został członkiem zarządu regionu oraz Komisji Krajowej związku, a także delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany na okres ponad ośmiu miesięcy. Po zwolnieniu powrócił do pracy zawodowej, podejmując zatrudnienie w Ośrodku Rolniczego Szkolenia Kursowego w Kochcicach. Jednocześnie angażował się w działalność duszpasterstwa ludzi pracy oraz działał w Klubie Inteligencji Katolickiej.

W 1989 roku uzyskał mandat posła na Sejm kontraktowy, startując z okręgu lublinieckiego jako kandydat bezpartyjny z poparciem Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. W parlamencie pracował w Komisji Łączności z Polakami za Granicą, Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Samorządu Terytorialnego, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej. Był członkiem Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, w ramach którego działał w kole chrześcijańskich demokratów.

Podnosił swoje kwalifikacje, kończąc studia podyplomowe z zakresu zarządzania we Francji oraz w Polskiej Akademii Nauk. Zaangażował się również w działalność polityczną w Partii Chrześcijańskich Demokratów, gdzie pełnił funkcję sekretarza zarządu głównego oraz wiceprezesa. W latach 90. był zawodowo związany z Telekomunikacją Polską – początkowo jako pełnomocnik do spraw jej utworzenia i dyrektor, a następnie jako rzecznik oddziału. W rządzie Jerzego Buzka objął stanowisko członka gabinetu politycznego ministra gospodarki Janusza Steinhoffa.

Od 1999 roku należał do Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów, ugrupowania powstałego między innymi na bazie PChD. W wyborach parlamentarnych w 2001 roku otwierał listę Akcji Wyborczej Solidarność Prawicy w okręgu częstochowskim, jednak nie uzyskał mandatu. Po tym okresie wycofał się z aktywnej polityki i podjął pracę w przemyśle zbrojeniowym, dochodząc w 2007 roku do stanowiska dyrektora handlowego w przedsiębiorstwie Bumar-Mikulczyce.

Był również aktywny społecznie – pełnił funkcję przewodniczącego komisji rewizyjnej Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”, a także był członkiem rady programowej Radia Polonia.

W 2013, za wybitne zasługi dla przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w działalności państwowej i publicznej, odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

W jednym z ostatnich wywiadów mówił: W moim publicznym życiu ważne są dwie daty: 13 grudnia 1981 r. - wprowadzenie stanu wojennego i 4 czerwca 1989 r. - pierwsze prawie wolne wybory. Gdy w grudniu zostałem internowany i 8 miesięcy przesiedziałem w obozie internowania w Zabrzu, nigdy nie zwątpiłem, że Polska będzie wolna. Zmuszano mnie do opuszczenia kraju. Takiej decyzji nigdy nie mógłbym podjąć. Czerwiec 1989 roku to była euforia. Tworzyliśmy zgrany zespół. Dziś polityka mnie nie interesuje.

Odszedł 22 kwietnia 2026 roku w wieku 70 lat.

Msza Święta Żałobna oraz ceremonia pogrzebowa odprawione zostaną w poniedziałek 27 kwietnia 2026 roku o godzinie 12:00 w kaplicy na Cmentarzu Komunalnym w Lublińcu.