20 czerwca w kazachstańskim Oziornoje – wsi założonej przez polskich zesłańców w 1936 roku – odbyły się uroczystości upamiętniające 90. rocznicę deportacji Polaków do Kazachstanu. Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” reprezentowały Wiceprezes Zarządu Krajowego Zenona Bańkowska oraz Zastępca Dyrektora Biura Zarządu Krajowego Anita Staszkiewicz.

W obchodach uczestniczyła Marszałek Senatu Rzeczypospolitej Polskiej Małgorzata Kidawa-Błońska wraz z delegacją senatorów, Kierownik Ambasady RP w Astanie – Chargé d'affaires a.i - Michał Łabenda, Konsul Generalny w Ałmaty – Dariusz Szewczyk, a także Wicemarszałek Senatu Republiki Kazachstanu Olga Perepeczina. Obecny był również ks. Leszek Kryża TChr, dyrektor Zespołu Pomocy Kościołowi na Wschodzie przy Konferencji Episkopatu Polski, przedstawiciele organizacji polskich działających w Kazachstanie, m.in. z Astany, Pawłodaru, Ekibastuzu i Ałmaty, liczna grupa młodzieży polonijnej oraz mieszkańcy Oziornoje – potomkowie deportowanych Polaków.

Obecność przedstawicieli władz państwowych, środowisk polonijnych, Kościoła oraz mieszkańców miejscowości stanowiła wyraz pamięci o dramatycznych losach deportowanych Polaków, a zarazem świadectwo żywej więzi łączącej współczesne pokolenia z historią ich przodków.

Obchody rozpoczęła Msza Święta w Narodowym Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Królowej Pokoju w Oziornoje. Liturgii przewodniczył abp Tomasz Peta – hierarcha, który przed laty pełnił posługę proboszcza w polskiej wiosce i zainicjował budowę świątyni, będącej dziś ważnym miejscem pielgrzymkowym dla Polonii oraz mieszkańców Kazachstanu.

Po Eucharystii, na placu przed sanktuarium, abp Tomasz Peta poświęcił pomnik wdzięczności Polaków mieszkańcom Kazachstanu, wzniesiony z okazji 90. rocznicy deportacji Polaków z Kresów Wschodnich. Pomnik upamiętnia solidarność, życzliwość i pomoc, jakiej Kazachowie udzielali polskim rodzinom w trudnych latach zesłania.

Po zakończeniu uroczystości Zenona Bańkowska i Anita Staszkiewicz, wraz z Prezes Związku Polaków w Kazachstanie Katarzyną Ostrowską, odwiedziły najstarszych mieszkańców Oziornoje polskiego pochodzenia – Elenę Weszko, Józefę Konopinską, Jadwigę Czeczewicz, Katarzynę Sek. Wśród odwiedzonych była także osoba deportowana do Kazachstanu jako roczne dziecko – świadek wydarzeń, które na trwałe zapisały się w historii polskiej społeczności na kazachskiej ziemi.

Oziornoje zajmuje szczególne miejsce w historii Polaków w Kazachstanie także za sprawą wydarzenia uznawanego przez mieszkańców za cud ocalenia. W czasie wielkiego głodu, który dotknął zesłańców podczas II wojny światowej, 25 marca 1941 roku – w uroczystość Zwiastowania Pańskiego – w pobliżu wsi niespodziewanie utworzyło się jezioro pełne ryb. Dzięki nim mieszkańcy mogli przetrwać najtrudniejszy okres głodu. Wydarzenie to zostało zachowane w pamięci kolejnych pokoleń jako znak opieki Bożej i wstawiennictwa Matki Bożej, a Oziornoje stało się ważnym miejscem kultu maryjnego oraz celem pielgrzymek wiernych z całego Kazachstanu i innych krajów.