SWP





MINIATURY HISTORYCZNE / KULTURALNE POLONIJNEJ AGENCJI INFORMACYJNEJ
KINEMATOGRAFIA POLSKA DWUDZIESTOLECIA MIĘDZYWOJENNEGO



Filmy wyświetlone on-line w profilach społecznościowych
Polonijnej Agencji Informacyjnej, Stowarzyszenia "Wspólnota Polska" oraz Kampanii Społecznej "Jest nas 60 milionów"




















































MINIATURY KULTURALNE / HISTORYCZNE - CYKL EDUKACYJNY POLONIJNEJ AGENCJI INFORMACYJNEJ

Charakter przedsięwzięcia

"Miniatury historyczne - kulturalne" to cykl edukacyjny prowadzony w Internecie - portalu PAI oraz profilach społecznościowych PAI. Mają na celu przybliżenie polskiej historii i kultury w różnorodnej formie - tym razem przeglądu filmów dwudziestoledia międzywojennego.

TŁO HISTORYCZNE

Dwudziestolecie międzywojenne to czas, kiedy Polska budzi się po odzyskaniu niepodległości. Prężnie rozwija się kultura, także film. Do powstających na ogromną skalę kin, schodzą się widzowie spragnieni rozrywki. Salę wypełniają się po brzegi, brakuje miejsc. Wszyscy chcą zobaczyć ulubionych aktorów, podziwiać kunszt melodramatów czy pośmiać się na komedii.

Twórcy tamtego okresu chętnie ekranizowali klasyki polskiej, ale także światowej literatury, m.in. „Pana Tadeusza”, „Chłopów”, „Przedwiośnie” czy „Mogiłę nieznanego żołnierza”. Choć nie wszystkie filmy zyskały pozytywne opinie krytyków, cieszyły się niesłabnącą popularnością wśród widzów. Na ekrany wchodziły także filmy historyczne („Młody las”, „Róża”, „Bohaterowie Sybiru”). Popularne były ekranizacje przebojów wydawniczych, m.in. „Granicy” Zofii Nałkowskiej. Innym kierunkiem sztuki filmowej, który święcił w dwudziestoleciu międzywojennym triumfy, był melodramat („Trędowata”, „Wrzos”). Filmy lansowały gwiazdy, które stawały się ikonami oraz obiektami zainteresowania fanów. Wiele filmów nie zachowało się do naszych czasów, wiemy o nich tylko dzięki badaczom dwudziestolecia międzywojennego i historykom.

Polskie kino międzywojenne to przede wszystkim filmy rozrywkowe. Po wejściu do filmu dźwięku, produkcje te mogły dodatkowo oddziaływać muzyką czy śmiesznymi dialogami. Nie wystarczał sam komizm sytuacji. Potrzebne były więc gwiazdy, które nie tylko swobodnie czują się przed kamerą, lecz także perfekcyjnie znają język polski (co w tamtych czasach nie było codziennością). Dodatkowym atutem była umiejętność czystego śpiewania, bo coraz większą rolę zaczęła odgrywać muzyka filmowa (m.in. Henryka Warsa). Komedie wylansowały m.in. Eugeniusza Bodo, Adolfa Dymszę czy Jadwigę Smosarską.



POMYSŁ, PROJEKTY GRAFICZNE, REALIZACJA - © POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA


PROJEKTY - WYDARZENIA - KAMPANIE - WYSTAWY
POLONIJNEJ AGENCJI INFORMACYJNEJ



W przypadku kopiowania materiału z portalu PAI

zgodnie z prawem autorskim należy podać źródło:
Polonijna Agencja Informacyjna, autora - jeżeli jest wymieniony
i pełny adres internetowy artykułu wraz z aktywnym linkiem do strony z artykułem.