Skarb średzki

1985-06-08     |     1988-05-24

Skarb średzki – jedno z najcenniejszych znalezisk archeologicznych XX wieku w Europie, kolekcja średniowiecznych monet i klejnotów monarchów czeskich, znaleziona w 1985 i 1988 r. w Środzie Śląskiej podczas prac budowlanych przy ulicy Daszyńskiego oraz na wysypisku gruzu na terenie Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji. Skarb w większości rozkradziony przez przypadkowych znalazców i odkrywców-amatorów był pod koniec lat 80. XX wieku powodem milicyjnej akcji na terenie Polski o kryptonimie Korona oraz kilku procesów karnych. W muzeach we Wrocławiu i Środzie Śląskiej znajdują się odzyskane fragmenty znaleziska: prawie osiem tysięcy monet, gotycka korona ślubna, złote pierścienie i inne elementy średniowiecznej biżuterii. Wszystko jest warte ok. 250 mln zł. Skarb średzki został ukryty w połowie XIV wieku w okresie, w którym miasta Śląska nawiedziła epidemia dżumy. Według badań historyków zajmujących się jego ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1520" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Skarb średzki w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1520">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/08_06_1985_skarb_sredzki.png"></a>
</p><br>

Defilada Zwycięstwa bez Polaków

1946-06-08     |     0000-00-00

8 czerwca 1946 r. w Londynie odbyła się Defilada Zwycięstwa, mająca uczcić pokonanie III Rzeszy i Japonii rok wcześniej. W defiladzie, ciągnącej się kilometrami przez ulice Londynu, uczestniczyły wojska wszystkich krajów zwycięskiego sojuszu, z wyjątkiem reprezentacji ZSRR i Polski. Chociaż oddziały Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, które brały udział w wielu najważniejszych bitwach II wojny, nadal stacjonowały w Europie Zachodniej, zostały pominięte przez rząd brytyjski. W ten symboliczny sposób Zachód potwierdził oddanie Polski w strefę wpływów sowieckich. Brytyjczycy – podobnie jak Rosjanie – przywiązywali ogromną wagę do parady, jako imprezy, która miała przypomnieć światu zasługi Zjednoczonego Królestwa w ostatecznym zwycięstwie nad państwami faszystowskiej Osi, czyli Trzecią Rzeszą, Cesarstwem Japonii i Królestwem Włoch. Chcieli podkreślić, że to oni najdłużej z wszystkich mocarstw dźwigali ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=810" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Defilada Zwycięstwa bez Polaków w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=810">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/08_06_1946_parada_zwyciestwa_bez_polakow.png"></a>
</p><br>

Jan Lechoń

1899-03-13     |     1956-06-08

Jan Lechoń a właściwie Leszek Serafinowicz - poeta, publicysta, krytyk literacki i teatralny. Urodził się 13 marca 1899 roku w Warszawie. Uchodził za „genialne dziecko” polskiej poezji. W wieku piętnastu lat miał już w dorobku dwa zbiory wierszy. Na progu niepodległości utrwalił swą pozycję wybitnego poety, publikując kolejne dwa tomy poezji: Karmazynowy poemat (1920) oraz Srebrne i czarne (1924). Czuł się spadkobiercą poetów dziewiętnastowiecznych, których ostatnim wielkim przedstawicielem był Stanisław Wyspiański. Na fali patriotycznego entuzjazmu, który wybuchł po odzyskaniu niepodległości, Lechoń przeżył wzlot poetyckiego ducha, płodnego w ekstatyczne wiersze. Okazał się natchnionym poetą, porywającym mówcą oraz sprawnym organizatorem życia artystycznego i literackiego. Już jesienią 1918 r. założył wspólnie z Julianem Tuwimem i Antonim Słonimskim kabaret artystyczny Pod Pikadorem, w którym prezentowali ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=668" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Jan Lechoń w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=668">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/13_03_1899_lechon_jan.png"></a>
</p><br>

Jadwiga Andegaweńska

Patronka Polski, Litwy i Rusi,

1997-06-08     |     1399-07-17

Podczas VI pielgrzymki Jana Pawła II do ojczyzny miało miejsce bardzo ważne dla Kościoła polskiego wydarzenie. W Krakowie, podczas mszy św. na Błoniach odbyła się pierwsza uroczystość kanonizacyjna na terenie Polski. Papież ogłosił świętą królową Jadwigę, patronkę Polski, Litwy i Rusi. Na Błonia 8 czerwca 1997 roku przybyło ponad 1,5 miliona wiernych. Ołtarz, wykonany przez górali z Zawoi, Suchej Beskidzkiej i Makowa Podhalańskiego, zwieńczył 28-metrowy stalowy krzyż. W uroczystości uczestniczyli biskupi z Wilna (Litwa) i z Eger (Węgry) oraz prezydenci z Wilna i Budapesztu, miast zwianych z życiem i działalnością polskiej królowej. "Długo czekałaś, Jadwigo, na ten uroczysty dzień. Prawie 600 lat minęło od twej śmierci w młodym wieku. Umiłowana przez naród cały, ty, która stoisz u początku czasów jagiellońskich, założycielko dynastii, fundatorko Uniwersytetu Jagiellońskiego w prastarym ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=260" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Jadwiga Andegaweńska w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=260">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/08_06_1997_kanonizacja_jadwiga_andegawenska.png"></a>
</p><br>

Polski Czerwony Krzyż przy ekshumacjach polskich oficerów w Katyniu

1943-04-16     |     1943-06-09

16 kwietnia 1943 roku do Katynia przybyła Komisja Techniczna Polskiego Czerwonego Krzyża, która pracowała przy ekshumacjach do 9 czerwca 1943 r. będąc równocześnie odpowiedzialnymi za stworzenie oficjalnych List katyńskich. W tamtym czasie, w warunkach wojny, nie było możliwości założenia cmentarza składającego się z grobów indywidualnych, dlatego też pochówek odbył się w mogiłach zbiorowych. Powstały dzięki Komisji PCK w czasie ekshumacji katyńskiej wykaz, sporządzony przez Delegaturę PCK w Szwajcarii w 1944 r., obejmujący 2805 nazwisk oficerów, przez długi czas był jedyną podstawą do wystawiania zaświadczeń rodzinom pomordowanych. Stanowi też materiał wyjściowy do opracowania pełnej listy osób zamordowanych w Lesie Katyńskim. Wiosną 1940 roku NKWD dokonało mordu na tysiącach polskich oficerów, jeńcach wojennych, przetrzymywanych w rosyjskich obozach w Kozielsku, niedaleko Smoleńska, w Starobielsku w rejonie ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1412" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Polski Czerwony Krzyż przy ekshumacjach polskich oficerów w Katyniu w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1412">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/16_04_1943_pck_katyn.png"></a>
</p><br>

Władysław Mickiewicz

Nie tylko syn swego ojca

1838-06-23     |     1926-06-09

„Jedyną moją zasługą jest to, że byłem synem wielkiego ojca” – pisał na początku swych pamiętników Władysław Mickiewicz, najstarsze z czwórki dzieci Celiny i Adama Mickiewiczów. Władysław nie poszedł w ślady ojca, bo nie miał szans mu dorównać, nie pisał wierszy, nawet wprost nie zajmował się poezją wielkiego Adama. Wniósł wielkie zasługi na innych polach - jako działacz społeczny i polonijny wśród tak zwanej „Wielkiej Emigracji” we Francji, kronikarz czasów w których przyszło mu żyć. W obszernych, liczących niemal tysiąc stron „Pamiętnikach” Władysław Mickiewicz opisuje swoje długie życia (1838-1926), podczas którego „był świadkiem niejednej rewolucji”, spotykał się z całą plejadą wielkich ludzi jak Adam Jerzy Czartoryski (który był jego chrzestnym ojcem), Andrzej Towiański, Giuseppe Garibaldi, Jules Michelet, Aleksander Hercen, Aleksander Dumas, Ludwika Śniadecka i Sadyk Pasza, a ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=262" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Władysław Mickiewicz w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=262">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/23__06_1838_mickiewicz_wladyslaw.png"></a>
</p><br>

Felicjan Sławoj Składkowski

Zawsze wierny Piłsudskiemu

1885-06-09     |     1962-08-31

Felicjan Sławoj Składkowski - generał dywizji Wojska Polskiego, premier II RP, doktor medycyny i wolnomularz - urodził się 9 czerwca 1885 r. w Gąbinie pow. Gostynin. Miał być lekarzem W 1904 r. ukończył gimnazjum filologiczne w Kielcach i rozpoczął studia na wydziale lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. W tym czasie związał się z Polską Partią Socjalistyczną. 13 listopada 1904 r. uczestniczył w zbrojnej manifestacji PPS na Placu Grzybowskim w Warszawie. Aresztowany i osadzony w więzieniu na Pawiaku, po miesięcznym śledztwie został przeniesiony do Kielc pod nadzór policji. W związku z tymi wydarzeniami usunięty z Uniwersytetu Warszawskiego. W 1906 r., chcąc uniknąć rozprawy sądowej, przeniósł się do Krakowa. Tam kontynuował studia lekarskie na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując w 1911 r. dyplom. Od stycznia 1914 r. kierował lecznicą chirurgiczną w Sosnowcu.

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=261" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Felicjan Sławoj Składkowski w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=261">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/09_06_1885_skladkowski_felicjan_slawoj.png"></a>
</p><br>

Violetta Villas

1938-06-10     |     2011-12-05

Violetta Villas, polska artystka estradowa, najbardziej znana jako wokalistka tzw. muzyki rozrywkowej, była również śpiewaczką utworów estradowych, operowych, operetkowych i rewiowych, instrumentalistką, kompozytorką, autorką tekstów oraz aktorką filmową, teatralną. Wiele wskazuje na to, że Violetta Villas była jedną z pierwszych polskich gwiazd na scenie międzynarodowej. Jej największym atutem artystycznym był wyjątkowy głos: sopran koloraturowy o szerokiej skali blisko czterech oktaw. W zagranicznej prasie pisano o niej: „głos ery atomowej” oraz „biały kruk wokalistyki światowej”. Posiadała niezwykle sprawny, elastyczny aparat głosowy, pozwalający jej znakomicie wykonywać szeroki zakres repertuaru od prostych ballado-sentymentalnych piosenek, przez standardy światowego jazzu, po wirtuozowskie arie operowe. Bardzo charakterystycznym elementem jej śpiewu były wokalizy obejmujące wszystkie rejestry głosu, śpiewane ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1547" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Violetta Villas w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1547">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/10_06_1938_villas_violetta.png"></a>
</p><br>

Michał Hochman

1944-06-10     |     2024-06-10

Zapamiętamy go jako serdecznego człowieka, z otwartością przyjmował polskich artystów w swoim nowojorskim domu. Michał Hochman – polski piosenkarz, gitarzysta. W jego wykonaniu piosenka pt. Konik na biegunachwykonywana w Krakowie, w Kabarecie Studentów Akademii Medycznej „Cyrulik”, stała się przebojem, kwalifikując się do II Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Początkowo miała być bardziej kabaretowym żartem niż piosenką. Autorem słów do przeboju jest Franciszek Serwatka. Po pierwszych publicznych prezentacjach, m.in. na Przeglądzie Piosenkarzy Studenckich w Częstochowie, w „Życiu Warszawy” ukazała się druzgocąca recenzja Andrzeja „Ibisa” Wróblewskiego: Co to znaczy, że „ z ołowiu odejdą żołnierze”? Z ołowiu idą, czy są z ołowiu? A ta muzyka, trochę włoska, taki Marino Marini. Coś okropnego. O co panu chodzi panie Serwatka? Czas pokazał, że krytyk nie miał racji...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1546" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Michał Hochman w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1546">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/1944_hochman_michal.png"></a>
</p><br>

PRZERWANA KARIERA ANNY JANTAR

1950-06-10     |     1980-03-14

14 marca 1980 roku o godzinie 11:15 w pobliżu warszawskiego lotniska Okęcie rozbił się lecący z Nowego Jorku samolot Polskich Linii Lotniczych LOTIł-62 „Mikołaj Kopernik”. Zginęło 77 pasażerów. Wśród nich była Anna Jantar. W tamtym czasie Jantar była jedną z największych gwiazd polskiej muzyki rozrywkowej. W chwili katastrofy miała 29 lat, osierociła czteroletnią córkę Natalię. Artystka urodziła się 10 czerwca 1950 roku w Poznaniu. Jej rodzicami byli Halina i Józef Szmeterling. Karierę rozpoczęła w 1968 jeszcze jako Anna Szmeterling. Współpracowała z zespołem Polne Kwiaty i z nim w poznańskim radiu nagrała utwór „Po ten kwiat czerwony”. Od 1969 Anna Jantar była wokalistką zespołu Waganci, w którym występował także Jarosław Kukulski, jej przyszły mąż. Z tego okresu pochodzi znany utwór „Co ja w tobie widziałam”. 11 kwietnia 1971 w poznańskim kościele św. Anny wzięła ślub z Jarosławem Kukulskim. W 1976 roku ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1468" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
PRZERWANA KARIERA ANNY JANTAR w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1468">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/14_03_1980_jantar_anna_zginela.png"></a>
</p><br>

Henryk Tomaszewski

1914-06-10     |     2005-09-11

Henryk Tomaszewski (1914–2005) – grafik, projektant, rysownik, profesor warszawskiej ASP – był jedną z najważniejszych postaci polskiej grafiki projektowej po II wojnie światowej. Odrzucając doświadczenie awangardy europejskiej, racjonalnej w podejściu do konstruowania komunikatu wizualnego, Tomaszewski stworzył niezwykle wyrazistą, unikalną formułę projektowania. Był osobnym rozdziałem w historii polskiej sztuki. To on m.in. stworzył nurt, który kilka lat po wojnie nazwany został w zachodniej prasie polską szkołą plakatu. Urodzony w Warszawie Henryk Tomaszewski zdążył jeszcze przed II wojną światową skończyć szkołę plastyczną – Szkołę Przemysłu Graficznego im. Marszałka Józefa Piłsudskiego (w latach 1929–1934) – oraz studia malarskie w stołecznej Akademii Sztuk Pięknych (1934–1939). Zadebiutował już w trakcie studiów: w 1936 roku zaprojektował plakaty dla Komunalnej Kasy Oszczędności. Krótko przed wybuchem wojny ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1199" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Henryk Tomaszewski w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1199">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/10_06_1914_tomaszewski_henryk.png"></a>
</p><br>

Doktorat honoris causa KUL dla Czesława Miłosza

1981-06-10     |     1981-06-12

Po 30 latach nieobecności w Polsce, 5 czerwca 1981 roku Czesław Miłosz przyleciał do Warszawy. W trakcie pobytu w kraju nieustannie inwigilowany był przez Służbę Bezpieczeństwa. W ludowej Polsce poeta został uznany za "zdrajcę", a reżimowy Związek Literatów Polskich potępił Miłosza. Jego książki drukowano w podziemiu, gdyż oficjalnie do 1980 roku istniał zapis cenzorki na twórczość artysty. Co więcej, istniał zakaz wymieniania Miłosza z nazwiska. Przyznana 9 października 1980 roku nagroda Nobla dla Miłosza była bardzo niewygodna dla komunistów. "Fakt przyznania nagrody Nobla i ewentualny przyjazd do Polski Cz. Miłosza może zaktywizować elementy wrogie polityce kulturalnej [państwa], które będą podejmować próby zwiększenia swojego wpływu w środowisku i propagować wrogie treści polityczne" - brzmiała jedna z notatek Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Doktorat honoris causa ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1194" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Doktorat honoris causa KUL dla Czesława Miłosza w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1194">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/10_06_1981_doktorat_kul_milosz.png"></a>
</p><br>

LUDWIK KRZYWICKI

1859-08-01     |     1941-06-10

Ludwik Joachim Franciszek Krzywicki (pseud. J. Czaplic, L.H. Gosławski, Iw. Iwan, F. Janicki, Joachim Kierdej, J. Sierpiński, J. Wojewódzki, W. Wojewódzki, J. F. Wolski, K. R. Żywicki) urodził się 21 VIII 1859 roku w Płocku. Jego ojcem był Tadeusz - zubożały ziemianin, matką Kamila Zofia z Iwanickich. Po śmierci ojca jego wychowaniem zajął się głównie dziadek ze strony matki, Franciszek Ksawery Iwanicki - powstaniec styczniowy i republikanin. To głównie dzięki bibliotece dziadka, młody Krzywicki rozbudził w sobie zainteresowania historyczne i uczucia patriotyczne. Podczas nauki w płockim gimnazjum opublikował swoje pierwsze utwory, które ukazały się w nielegalnym uczniowskim pisemku "Jutrzenka". Sam również usiłował prowadzić pracę redaktorską, wydając pismo "Praca". W 1878 roku Krzywicki ukończył gimnazjum i podjął studia matematyczne na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Tam też w latach 1882 - ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=811" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
LUDWIK KRZYWICKI w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=811">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/01_08_1859_krzywicki_ludwik.png"></a>
</p><br>

Henryk Stażewski

Pionier klasycznej awangardy

1894-01-09     |     1988-06-10

Henryk Stażewski - pionier klasycznej awangardy lat 30. i 20. XX wieku. Reprezentant konstruktywizmu, współtwórca nurtu abstrakcji geometrycznej lat 60., 70. i 80. Autor kompozycji reliefowych, projektant wnętrz, dekoracji scenograficznych i plakatów. Był członkiem wielu znanych ugrupowań twórczych, od Ekspresjonistów Polskich (Formistów) począwszy, przez Blok, Praesens i „a.r”, aż do Grupy 55 w latach 50-tych. Urodził się 9 stycznia 1894 w Warszawie studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1913-1920. W początkach kariery malował martwe natury. Przejściowo wystawiał z ugrupowaniem „Formiści” z którymi zadebiutował w 1920, pokazując swe prace w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych. W 1921 prezentował swe obrazy wraz z Mieczysławem Szczuką w awangardowym Polskim Klubie Artystycznym. W 1922 wziął udział w ekspozycji formistów F 9 w warszawskim Salonie Czesława Garlińskiego. Wziął też ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=263" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Henryk Stażewski w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=263">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/09_01_1894_stazewski_henryk.png"></a>
</p><br>

"Salto" czyli na pograniczu surrealistycznej fantazji

1965-06-11     |    

1965 roku swoją premierę miał film "Salto" Poetycki, nastrojowy, obfitujący w zagadki i niedomówienia. Finałowa scena tańca przeszła do historii polskiego kina. Był to trzeci po "Ostatnim dniu lata" i "Zaduszkach" film Tadeusza Konwickiego, powieściopisarza, znanego głównie dzięki" Małej Apokalipsie". W roli głównej najbardziej kultowy aktor w powojennej historii polskiego kina, Zbigniew Cybulski. W dziwnym miasteczku, gdzieś na pograniczu surrealistycznej fantazji i realności, pojawia się niezwykły mężczyzna o pełnej sprzeczności osobowości. To Kowalski-Malinowski - polski Jederman-prześladowany cierpiętnik, mitoman i fałszywy prorok. Mieszkańcom miasteczka przedstawia różne wersje swojej biografii i ludzie ci wierzą w wymyślony dramat jego wojennych losów. Każda z postaci jest nosicielem jakiegoś polskiego losu - niestrudzonego, wiernego przysiędze wojaka (Rotmistrz), Żyda (Blumenfeld), wieszcza (Poeta). Ale są to ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1548" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
"Salto" czyli na pograniczu surrealistycznej fantazji w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1548">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/11_06_1965_salto_konwicki.png"></a>
</p><br>

Płk Franciszek Niepokólczycki „Halny”

1900-10-27     |     1974-06-11

22 października 1946 roku władze komunistyczne aresztowały płk Franciszka Niepokólczyckiego, od 1945 r. prezes Zarządu Głównego Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość; w czasie II wojny światowej oficer ZWZ-AK; od 1943 r. zastępca komendanta Kierownictwa Dywersji KG AK. Po 10 miesiącach przygotowań rozpoczął się proces - typowy stalinowski proces pokazowy, szczegółowo wyreżyserowany przez aparat partyjny, Urząd Bezpieczeństwa i prokuraturę. W krakowskiej rozprawie sądzono również współpracowników Niepokólczyckiego oraz Stanisława Mierzwę, zastępcę sekretarza naczelnego komitetu wykonawczego PSL, który rok wcześniej sądzony był w Moskwie w procesie 16 przywódców Polskiego Państwa Podziemnego. Proces miał służyć skompromitowaniu ludzi stojących na czele ostatnich niezależnych organizacji - działającego oficjalnie PSL i podziemnego Zrzeszenia WiN. Płk Jan Niepokólczycki oświadczył przed sądem jedynie: "Nie wysługiwałem się ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=963" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Płk Franciszek Niepokólczycki „Halny” w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=963">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/27_10_1900_niepokolczycki_franciszek.png"></a>
</p><br>

Maria Czapska.

Dobry duch Maisons-Laffitte

1894-02-06     |     1981-06-11

Maria Czapska zmarła w swoim pokoju w Maisons-Laffitte, 10 czerwca 1981 roku o godz. 23.10. Lekarz zapisał w akcie zgonu datę 11 czerwca. Ostatnie chwile życia siostry w swoich kajetach odnotował brat Józef, który był przy niej. W dzienniku Czapskiego znajdziemy także listę osób, do których wysłano zawiadomienie, a także nekrolog, który przygotował i opublikował 15 czerwca. Gdy mówi się o środowisku intelektualnym zgromadzonym wokół Wydawnictwa Instytutu Literackiego (wydawcy m.in. Kultury), osoba Marii Czapskiej jest często pomijana. Nie należała ona oczywiście do zespołu Kultury, jednak była cichym współpracownikiem, dobrym duchem. Czapska – bardzo religijna, praktykująca katoliczka, ceniła sobie Pallotynów, zwłaszcza ks. Sadzika, z którym prowadziła duchowe, ale i i praktyczne rozmowy. Jej religijność wyróżniała ją na tle „luteckiego towarzystwa” – jak nazywał zespół Kultury Pigoń. ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=812" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Maria Czapska. w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=812">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/06_02_1894_czapska_maria.png"></a>
</p><br>

"DOŻYWOCIE" czyli temat zawsze aktualny

1835-06-12     |     0000-00-00

12 czerwca 1835, wystawiona została we Lwowie sztuka Aleksandra Fredry "Dożywocie". Być może nie pisalibyśmy o tym wydarzeniu, gdyby nie aktualność treści, bowiem przedstawia pogoń za pieniędzmi prowadzącą do zejścia na niewłaściwą drogę. Sztuka wartka w intrydze, żywa w dialogach; autor przedstawia Polskę w XIX wieku odwołując się do postaci z epoki szlacheckiej (tzw. "kontuszowej"), umieszczając akcję w oberży, gdzie w sposób naturalny obserwować można relacje międzyludzkie. Komedia zbudowana jest z trzech aktów, pisana wierszem. Młodszym czytelnikom trzeba chyba wyjaśnić, co oznacza termin dożywocie, bo we współczesnej polszczyźnie funkcjonuje on wyłącznie w języku prawniczym i ma nieco inne zabarwienie semantyczne. Otóż sto lat temu dożywociem nazywano zapis w testamencie, przyznający komuś rentę wypłacaną corocznie aż do śmierci. Było to bardzo miłe i wygodne, ale miało jeden feler. Nie można było ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1554" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
"DOŻYWOCIE" czyli temat zawsze aktualny w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1554">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/12_06_1835_dozywocie_fredro.png"></a>
</p><br>

Bazylika w Licheniu

2004-06-12     |     0000-00-00

W 2004 roku w Licheniu Starym odbyło się uroczyste poświęcenie bazyliki Matki Bożej Bolesnej Królowej Polski. Świątynia licheńska powstała w ciągu 10 lat. W ten sposób spełniła się prośba Matki Bożej, aby dla Jej chwały powstał kościół. Największa świątynia w Polsce, znajdująca się na terenie Sanktuarium Maryjnego w Licheniu, powstała w latach 1994 - 2004. Świątynię zaprojektowała architekt Barbara Bielecka z Gdyni wraz z zespołem. Zbudowały ją firmy polskie z Budimexem S.A. na czele (generalny wykonawca robót budowlanych). Świątynia w Licheniu, porównywalna z największymi budowlami sakralnymi świata, istnieje dzięki ofiarności pielgrzymów. Nie było bogatych sponsorów ani dotacji rządowych. Cudzoziemcy odwiedzający Licheń są zdziwieni, że możliwe było wzniesienie tak pięknego obiektu wyłącznie z ofiar zwykłych ludzi. Fenomen Lichenia mieści się w tym, co najtrafniej ujął śp. biskup Roman ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1550" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Bazylika w Licheniu w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1550">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/12_06_2004_lichen.png"></a>
</p><br>

Doktorat honoris causa KUL dla Czesława Miłosza

1981-06-10     |     1981-06-12

Po 30 latach nieobecności w Polsce, 5 czerwca 1981 roku Czesław Miłosz przyleciał do Warszawy. W trakcie pobytu w kraju nieustannie inwigilowany był przez Służbę Bezpieczeństwa. W ludowej Polsce poeta został uznany za "zdrajcę", a reżimowy Związek Literatów Polskich potępił Miłosza. Jego książki drukowano w podziemiu, gdyż oficjalnie do 1980 roku istniał zapis cenzorki na twórczość artysty. Co więcej, istniał zakaz wymieniania Miłosza z nazwiska. Przyznana 9 października 1980 roku nagroda Nobla dla Miłosza była bardzo niewygodna dla komunistów. "Fakt przyznania nagrody Nobla i ewentualny przyjazd do Polski Cz. Miłosza może zaktywizować elementy wrogie polityce kulturalnej [państwa], które będą podejmować próby zwiększenia swojego wpływu w środowisku i propagować wrogie treści polityczne" - brzmiała jedna z notatek Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Doktorat honoris causa ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1194" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Doktorat honoris causa KUL dla Czesława Miłosza w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1194">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/10_06_1981_doktorat_kul_milosz.png"></a>
</p><br>

Jerzy Świrski

1882-04-05     |     1959-06-12

Komandor Jerzy Świrski to postać kontrowersyjna. Autor ambitnych planów rozbudowy floty, który dzięki akcji "Peking" uratował przed niechybnym zniszczeniem najważniejsze polskie jednostki oraz skuteczny dowódca w godzinach najcięższej próby. Jednocześnie autorytarny przełożony, którego postawa była krytykowana przez podwładnych, między innymi za zbyt szybkie opuszczenie floty i emigrację w pierwszych dniach drugiej wojny światowej do Rumunii Wiceadmirał Jerzy Włodzimierz Świrski urodził się 5 kwietnia 1882 w Kaliszu. Lata 1889-1902 spędził na nauce w Morskim Korpusie w Petersburgu. Po promocji oficerskiej rozpoczął służbę w Imperialnej Marynarce Wojennej Rosji (1902-1918). Następnie wstąpił do polskiej Marynarki Wojennej. I wojna światowa W trakcie wojny Świrski piastował stanowisko szefa wydziału nawigacyjnego w sztabie głównym Floty Czarnomorskiej. Podczas zajmowania tej ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=816" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Jerzy Świrski w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=816">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/05_04_1882_swirski_jerzy.png"></a>
</p><br>

Józef Hieronim Retinger

1988-04-17     |     1960-06-12

Józef Hieronim Retinger - jedna z najbardziej tajemniczych postaci historii Polski XX wieku. Jego działania oraz rzeczywiste intencje do dziś wywołują zażarte dyskusje. Kim tak naprawdę był Józef Hieronim Retinger? Potrójnym, czy nawet poczwórnym agentem mającym coś wspólnego ze śmiercią generała Sikorskiego, wpływowym masonem działającym na rzecz utworzenia światowego rządu, co zarzucają mu niektórzy historycy, czy też był szczerym polskim patriotą, ojcem zjednoczonej Europy. Retinger należy niewątpliwie do takich postaci, wokół których pojawiło się więcej domysłów i zagadek niż potwierdzonych faktów. W europejskiej polityce pierwszej połowy XX wieku prawie nic nie działo się bez jego udziału. Gdyby żył, zapewne miałby swój udział w dalszym tworzeniu Unii Europejskiej i wprowadzaniu nowych członków, w tym Polski. Osiągnięcia Józefa Retingera na forum międzynarodowej polityki są niepodważalne. ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=815" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Józef Hieronim Retinger w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=815">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/17_04_1888_retinger_jozef.png"></a>
</p><br>

Jerzy Stefan Stawiński

1921-07-01     |     2010-06-12

Jerzy Stefan Stawiński - pisarz, reżyser, jeden z najwybitniejszych scenarzystów w historii polskiego kina. Urodził się 1 lipca 1921 roku w Zakręcie. Był synem majora Legionów Polskich i profesora Wolnej Wszechnicy. Dorastał na warszawskim Żoliborzu, uczęszczał do gimnazjum i liceum im. Józefa Poniatowskiego. W czasie wojny uczestniczył w kampanii wrześniowej i, jako dowódca kompanii, w powstaniu warszawskim, które zdeterminowało jego postawę wobec życia i dużą część twórczości. Wtedy zresztą, jak wspominał wiele lat później na antenie Polskiego Radia, czynił pierwsze próby literackie: "W czasie kampanii wrześniowej, jak leżałem na gołej ziemi w lesie, wypisywałem sobie na kartkach dziennik. Zrobiło mi się tego gruby zeszyt, ale niestety diabli go wzięli, podobnie zresztą jak wszystko inne, co posiadałem w Powstaniu". Po upadku powstania trafił do obozu jenieckiego w bawarskim Murnau, a po jego wyzwoleniu ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=813" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Jerzy Stefan Stawiński w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=813">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/01_07_1921_stawinski_jerzy.png"></a>
</p><br>

Witold Kieżun o sobie

1922-02-06     |     2021-06-12

Nazywam się Witold Kieżun. Nazwisko się pisze przez „ż” i „n” na końcu, bardzo często jest zmieniane na „Kierzuń”. Urodziłem się bardzo dawno, w roku 1922, w Wilnie. W czasie okupacji, jeśli chodzi o moją działalność konspiracyjną, byłem żołnierzem w „Baszcie”, Batalionie Sztabowym, w kompanii „Lucjan”, tak to się wtenczas nazywało. To była kompania łączności prowadzona przez znaną obecnie postać, reżysera i pisarza Jerzego Stawińskiego. Kompania została rozbita przez Gestapo na początku 1944 roku. Były aresztowania: Krzysztof Dunin-Wąsowicz, Stefan Przywecki. Dowódca „Lucjan” uniknął aresztowania, uciekł. Potem jeszcze był aresztowany Ross. Zostaliśmy uprzedzeni, bo archiwum kompanii wpadło w ręce niemieckie. Kompania zupełnie się rozleciała. Wtenczas nawiązałem kontakt z ówczesnym Batalionem „Gustaw”, który tworzył oddział specjalny, dywersyjny, ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=611" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Witold Kieżun o sobie w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=611">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/06_02_1922_kiezun_witold.png"></a>
</p><br>

Krystyna Chojnowska-Liskiewicz

Pierwsza kobieta która samotnie opłynęła kulę ziemską

1936-07-15     |     2021-06-12

Kpt. Krystyna Chojnowska-Liskiewicz na pokładzie jachtu "Mazurek", po prawie dwóch latach żeglugi, jako pierwsza kobieta samotnie opłynęła kulę ziemską. Rejs zakończyła 20 marca 1978 roku. Krystyna Chojnowska urodziła się 15 lipca 1936 r. w Warszawie. Po zakończeniu II wojny wraz z rodziną przeprowadziła się do Ostródy, gdzie uczęszczała do liceum. Podczas studiów na Wydziale Budownictwa Okrętowego Politechniki Gdańskiej poznała przyszłego męża Wacława Liskiewicza. Oboje zawodowo zajęli się projektowaniem statków, organizowali również rejsy na stanowiącym ich własność jachcie "Mechatek". Chojnowska-Liskiewicz uczestniczyła również w innych wyprawach morskich. Kobiece żeglowanie Jak wspominała w swojej książce "Pierwsza dookoła świata", na przełomie lat 60. i 70. kobiece żeglowanie stawało się coraz bardziej popularne na świecie. W czerwcu 1975 r. Polski ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=191" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Krystyna Chojnowska-Liskiewicz w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=191">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/15_07_1936_chojnowska_liskiewicz_krystyna.png"></a>
</p><br>

Józef Brandt

Malarz historii

1841-02-11     |     1915-06-12

Żyjących pod zaborami Polaków, krainą, która ucieleśniała marzenie o nieskrępowanej niczym wolności, życiu pełnym niebezpieczeństw, ale i sarmackiej fantazji były Kresy Wschodnie I Rzeczpospolitej. Wielu ówczesnych pisarzy i poetów tam właśnie umieszczało akcje swoich utworów. Niezastąpionym mistrzem opisu literackiego tamtych terenów stał się Henryk Sienkiewicz w Trylogii. Za tego, który najlepiej oddał te tęsknoty i wyobrażenia w malarstwie, uznać można Józefa Brandta. Edukacja Józef Brandt urodził się 11 lutego 1841 w Szczebrzeszynie, pochodził ze strony ojca z rodziny znanych warszawskich lekarzy, a ze strony matki – architektów. Bardzo wcześnie osierocony przez ojca, początkową edukację, w tym również artystyczną – plastyczną i muzyczną – zawdzięczał matce. Również w dzieciństwie Brandt poznał styl życia charakterystyczny dla polskiego dworu oraz ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=150" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Józef Brandt w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=150">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/brandt_jozef.png"></a>
</p><br>

Jan Bagieński

Architekt Lwowa

1883-01-24     |     1967-06-12

Wybitny polski architekt, wykładowca Politechniki Lwowskiej którego prace zmieniły wiele zakątków Lwowa zwykł mawiać na przekór modom „Architektura epoki odrodzenia jest dla nas najbardziej bliska i zrozumiała. Pojawienie się nowych idei, odkrycia Kopernika, nowe poglądy na życie, na świat i człowieka dają możliwość również architekturze stworzyć nowe idee i wielkie dzielą” Jan Bagieński urodził się 24 stycznia 1883 r. w Sorokach w polskiej rodzinie inteligenckiej. Po ukończeniu gimnazjum w Kerczu, w 1902 r. podjął studia matematyczne na Uniwersytecie Warszawskim, ale porzucił je i, idąc za powołaniem, w 1905 r. wstąpił na Wydział Architektury Politechniki Lwowskiej, który ukończył w r. 1910. Obowiązujący wówczas system kształcenia dawał prawo do dyplomu architekta po określonym -czasie praktyki — Bagieński otrzymał go w r. 1915 i w tymże roku zdał egzamin państwowy, uzyskując status zrzeszonego ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=43" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Jan Bagieński w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=43">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/bagienski_jan.png"></a>
</p><br>

Michał Kazimierz Radziwiłł „Rybeńko”

1702-06-13     |     1762-05-22

Bywały w polskiej historii czasy, kiedy majątek decydował o losie jego posiadacza. Tak było w przypadku Michała Radziwiłła - jednego z najgorszych hetmanów w dziejach Rzeczpospolitej. Do odgrywania większej roli predestynowało go wyłącznie pochodzenie i bajeczny wprost majątek. Pan miernej penetracji, rozpustnik bez smaku, leniwiec, lizus dworu, nieuk bez wykształcenia – to tylko niektóre z określeń jakimi go opisywano. Urodził się 321 lat temu w Ołyce. Zyskał przydomek „Rybeńko”, ponieważ tym słowem zwracał się do rozmówców. Rozpoczynając karierę polityczną związał się z Augustem II. Podczas bezkrólewia o mało co nie stracił życia w zasadzce zgotowanej przez zwolenników Leszczyńskiego. Energicznie ochraniał nielegalną elekcję Augusta III, a później zwalczał jego przeciwników. Za tak oddaną służbę został wynagrodzony m.in. buławą polną litewską (1735). Zaspokajało to w pełni ambicje i ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1557" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Michał Kazimierz Radziwiłł „Rybeńko” w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=1557">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/13_06_1702_radziwill_rybenko.png"></a>
</p><br>

Jan Szczepanik

1872-06-13     |     1926-04-18

Technik, wynalazca, zwany polskim Edisonem. Jan Szczepanik urodził się 13 VI 1872 r. w Rudnikach k. Mościsk. We wspomnieniach córki, Jan Szczepanik jawi się jako człowiek pochłonięty nauką goszczący w Tarnowie jedynie w okresie wakacji i świąt. Kochał bardzo swoje dzieci. Kiedy już przebywał z nim, poświęcał im cały czas. Był dla nich niezwykle hojny, podobnie jak dla wszystkich członków dużej rodziny. Często wyjeżdżał wraz z nimi do Krościenka, fundując luksusowe wczasy. W wolnych chwilach uprawiał turystykę górską, urządzał wyprawy turystyczne w Alpy. Nie przykładał znaczenia do ubiorów. Chodził w jednym ubraniu, mimo posiadania dziesiątków garniturów. Średniego wzrostu, o gęstych raczej ciemnych włosach. Zupełnie obojętny wobec otaczającego go rozgłosu. Jan Szczepanik był synem Marii Rudzińskiej. Przez pierwszy rok życia wychowywała go matka we wsi Zręcin pod Krosnem, gdzie mieszkali jej rodzice. Gdy po ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=818" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Jan Szczepanik w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=818">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/13_06_1872_szczepanik_jan.png"></a>
</p><br>

Leon Chwistek

Wielki umysł zwiedziony komunistyczną utopią

1884-06-13     |     1944-08-20

13 czerwca 1884 roku w Krakowie urodził się Leon Chwistek, malarz, teoretyk sztuki, matematyk, filozof i przede wszystkim logik. Był niezwykle barwną osobistością pierwszej połowy XX wieku ówczesnego Krakowa, Lwowa, Getyngi i Paryża. Był synem Bronisława i Emilii z Majewskich. Jego ojciec Bronisław Chwistek (1854 lub 1856–1922) był lekarzem klimatycznym w Krynicy i Zakopanem. Otworzył jeden z pierwszych zakładów wodoleczniczych w Zakopanem w wilii „Hygea” na Krupówkach oraz sanatorium dla chorych nerwowo w wilii „Adasiówka”. Matka była pianistką i malarką, uczennicą Jana Matejki i Karola Mikulskiego. Do gimnazjum, które ukończył w 1902, uczęszczał w Krakowie, gdzie mieszkał u swojego wujostwa: architekta Eustachego Śmiałowskiego i Edomondy z Majewskich. Młode lata spędził w Zakopanem w "Adasiówce", przyjaźniąc się wtedy z Bronisławem Malinowskim i Stanisławem Ignacym Witkiewiczem . ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=817" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Leon Chwistek w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=817">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/13_06_1884_chwistek_leaon.png"></a>
</p><br>

108 POLSKICH MĘCZENNIKÓW OKRESU II WOJNY ŚWIATOWEJ

Beatyfikacja dokonana przez Jana Pawła II

1999-06-13     |     0000-00-00

Papież Jan Paweł II dokonał w Warszawie 13 czerwca 1999 roku beatyfikacji 108 polskich męczenników z czasów II wojny światowej. Każda z tych osób wykazała się niezwykłym heroizmem wiary: mamy w tym gronie biskupów - pasterzy, którzy woleli zginąć, aniżeli zostawić swoją owczarnię; siostry i księży ratujących Żydów; teściową, która oddała swe życie za synową w ciąży; zakonnika, który za posiadanie różańca a potem odmowę sprofanowania go został zmasakrowany i utopiony w kloace; księży i alumnów dzielących się w obozie koncentracyjnym jedyną kromką chleba ze współ- więźniami; duchownego, który zginął za to, że nie wydał Gestapo komunistów. Sprawa beatyfikacji 108 sług Bożych, męczenników za wiarę, ofiar prześladowania Kościoła w Polsce w latach 1939-1945 ze strony nazizmu hitlerowskiego, choć przybrała formę kanonicznego postępowania beatyfikacyjnego dopiero od roku 1992, w rzeczywistości sięga ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=265" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
108 POLSKICH MĘCZENNIKÓW OKRESU II WOJNY ŚWIATOWEJ w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=265">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/13_06_1999_beatyfikacja_108_meczennikow.png"></a>
</p><br>

Ryszard Kukliński

Pierwszy oficer WP w NATO

1930-06-13     |     2004-02-11

Ryszard Kukliński urodził się w Warszawie 13 czerwca 1930 r. Miał wielkie szczęście, że zmarł spokojną, naturalną śmiercią w Ameryce, swojej drugiej Ojczyźnie 11 lutego 2004 roku, a nie został zakatowany wcześniej w piwnicach Rakowieckiej w Warszawie, czy Łubianki w Moskwie, nawet bez pokazowego procesu. Jego życie i działalność w latach 1971-1981 były najważniejszą misją wywiadowczą w całym okresie zimnej wojny (1945-1991 od Jałty do rozpadu Związku Sowieckiego). Ze względu na konsekwencje polityczno-militarne był najważniejszym agentem wywiadu Stanów Zjednoczonych w XX wieku. Pierwszy oficer WP w NATO Pułkownik Kukliński, podejmując trudne wybory, ryzykował życiem swoim i swej rodziny, miał odwagę nie tylko wojskową, ale tę zwykłą, odwagę cywilną. Zdobył w Moskwie na wrogu i okupancie Polski, a następnie przekazał USA, plany strategiczne agresji sowieckiej na ...

WERSJA PUBLICZNA         WERSJA WEWNĘTRZNA

<br><p class="text-uppercase">
<a href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=230" class="btn btn-default btn-lg btn-block" role="button">
Ryszard Kukliński w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI
</a></p>
<br><p class="text-center">
<a class="hvr-shrink alfa" href="https://pai.media.pl/historia_kultura_artykuly.php?id=230">
<img class="img-responsive" src="https://pai.media.pl/historia/res/13_06_1930_kuklinski_ryszard.png"></a>
</p><br>